Wat zijn dierlijke bijproducten in kattenvoer?

We weten dat voeding een van de sleutels is om onze katten gezond te houden. Het is essentieel dat ze kwaliteitsvoedsel krijgen dat is afgestemd op hun behoeften. Maar het is niet altijd gemakkelijk om het te begrijpen samenstelling van brokjes of kattenvoer. De lijst met ingrediënten bevat soms vage namen, bijvoorbeeld wanneer er sprake is van dierlijke bijproducten of as. Dus wat betekent dit eigenlijk en moet je deze ingrediënten vermijden? Dit is wat we gaan zien.

Dierlijke bijproducten zijn onderworpen aan regelgeving

Onder de vreemde naam dierlijke bijproducten (afgekort als SPA) verberg je materialen die onder de Europese regelgeving vallen en in verschillende categorieën zijn ingedeeld.

1. Materialen die een gezondheidsrisico opleveren omdat ze afkomstig zijn van bijvoorbeeld dode wilde dieren, zieke dieren of geëuthanaseerde huisdieren. Ze moeten worden verbrand en zijn verboden in voedsel, zelfs in dierlijk voedsel.

2. Materialen die een gematigder gezondheidsrisico met zich meebrengen, maar die ongeschikt blijven voor menselijke of dierlijke consumptie. Dit is bijvoorbeeld het geval voor landbouwhuisdieren die stierven voordat ze naar het slachthuis werden gestuurd of die bepaalde medische behandelingen hebben ondergaan. Deze SBZ’s worden in plaats daarvan hergebruikt voor de productie van kunstmest of biogas.

3. Materialen die geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengen. Zij profiteren van een inspectie door veterinaire diensten. Deze omvatten afval van slachthuizendat wil zeggen slachtafval, kraakbeen, botten, huid, vet of bloed. Dit zijn degenen die worden gebruikt in de voeding van onze huisdieren. Ook ander afval zoals hoeven, hoorns, haar, snavels en veren kunnen worden gerecycled tot cosmetische of farmaceutische producten. Maar ze komen niet in dierenvoeding terecht of moeten eerst een specifieke behandeling ondergaan (om bijvoorbeeld tot meel te worden verwerkt). Tenslotte kunnen het ook bijproducten van plantaardige oorsprong zijn, zoals maïsmeel of bietenpulp.

Samenvattend is het dus een kwestie van ‘restjes’ van de voedselproductie, meestal afkomstig uit slachthuizen. Het doel is om deze elementen, die nog steeds erg waardevol zijn, te herwaarderen rijk aan voedingsstoffen en die kunnen worden gebruikt om nieuwe producten te vervaardigen, maar die niet uitsluitend om smaak- of cultuurredenen door mensen worden geconsumeerd. Het is dus een manier om verspilling te voorkomen en het lijkt logisch om niet alleen dieren te fokken om ze vervolgens te gebruiken om onze katten of honden te voeden.

Ingrediënten aanwezig in kattenvoer en kattenvoer

Dierlijke bijproducten komen vrijwel altijd voor in de ingrediëntenlijst van kattenvoer. Deze lijst komt overeen met alle elementen die worden gebruikt vóór de vervaardiging van het product. Maar moeten we ze dan vermijden? Laten we eerst bedenken dat de kat in de natuur al zijn prooien opeet, inclusief botten en slachtafval. Het is dan ook niet onlogisch om de resten die niet in menselijke voeding worden gebruikt, aan te treffen in die van onze dieren. Dan is een bijproduct niet noodzakelijkerwijs slecht of van inferieure kwaliteit: het komt uit dezelfde fokomstandigheden en dezelfde slachthuizen als het vlees dat door mensen wordt geconsumeerd. Het hangt dus echt af van de initiële kwaliteit, en daar is het veel moeilijker om transparantie te bereiken.

Als je je kat het beste wilt geven, heeft het dus helemaal geen zin om dat te proberen dierlijke bijproducten elimineren. Aan de andere kant verdient het de voorkeur om zich te wenden tot merken die maximale informatie geven over de gebruikte ingrediënten, inclusief dierlijke bijproducten. Sommigen beschrijven zelfs de aard van bijproducten (bloed, slachtafval, enz.), de betrokken diersoort (kip, konijn, rundvlees, enz.), zelfs de geografische herkomst (Frankrijk, Europa, enz.). Ook kunt u terecht bij merken biologische kattenvoeding. Je zorgt ervoor dat de dieren hebben geprofiteerd van betere levensomstandigheden en dat ze een natuurlijker dieet hebben gekregen dan in de conventionele industriële landbouw.

Merk op dat de eiwitgehalte is een van de belangrijkste dingen om te overwegen. Onze katten zijn carnivoren en moeten dus het merendeel van de dierlijke eiwitten consumeren. Wij adviseren u de voorkeur te geven aan producten waarvan de ingrediëntenlijst begint met vlees of vis. Omgekeerd moet u, vooral als het om brokjes gaat, de brokjes vermijden die de meeste zetmeelrijke voedingsmiddelen bevatten (tarwe, rijst, maïs, zetmeel, enz.), die slecht verteerbaar zijn en duidelijk minder geschikt zijn voor de stofwisseling van onze lieve katten.

Bedenk ten slotte dat sommige vermeldingen vaag kunnen zijn. Een voedingsmiddel met de vermelding “kipsmaak” bevat doorgaans geen: het zijn slechts additieven. Geef de voorkeur aan vermeldingen als “kiprijk”, omdat u er dan zeker van bent dat het voer minimaal 14% van het betreffende ingrediënt bevat.

Het geval van as in voedsel voor huisdieren

Er zijn nog meer mysterieuze ingrediënten te vinden in de kattenvoerzoals as. Ze zijn opgenomen in de analytische bestanddelen en niet in de ingrediëntenlijst, die overeenkomt met wat er na verwerking in het eindproduct overblijft.

Ondanks dat hun naam doet denken aan de overblijfselen van houtverbranding, zijn ze dat wel mineralenzoals calcium, magnesium, kalium, zink en fosfor.

Over het algemeen zijn wij van mening dat dit percentage tussen de 5 en 9% zou moeten liggen. Houd er rekening mee dat de mineralendosering moet worden aangepast aan het dier, omdat de behoeften ervan niet dezelfde zijn, afhankelijk van de leeftijd, levensstijl of gezondheidstoestand. Zo zit er over het algemeen een hoger percentage as in de brokjes van kittens, die in de groei zijn en daardoor veel mineralen nodig hebben. Omgekeerd wordt het tarief voor brokjes voor oudere katten verlaagd. Ook de aard van de mineralen is belangrijk.

Door Marion Mesbah – Gepubliceerd op 26-05-2026