Hij is een van de hondenrassen die veel vooroordelen ervaren. De American Staffordshire Terrier wordt als gevaarlijk en zelfs wreed beschouwd en is zeker niet de eerste hond waar je aan denkt als je op zoek bent naar een dier dat met jonge kinderen kan samenleven. En toch is zijn ras slechts een van de elementen waarmee rekening moet worden gehouden. Dat leggen wij je in dit artikel uit.
Is de Amstaff echt een gevaarlijke hond?
In Frankrijk is de American Staffordshire Terrier een hond van categorie 2. Het is geclassificeerd als waak- en verdedigingshondnet als de Rottweiler en de Tosa. Dit betekent dat, om het aan te nemen, het noodzakelijk is om specifieke regelgeving te volgen:
-
het verkrijgen van een bewijs van geschiktheid voor het houden van een gecategoriseerde hond;
-
bezit van een detentievergunning;
-
het afleggen van een gedragsbeoordeling voor de hond;
-
abonnement op een verzekering burgerlijke aansprakelijkheid;
-
vaccinatie tegen hondsdolheid gedurende het hele leven van het dier;
-
aangelijnd zijn en op alle openbare plaatsen een muilkorf dragen.
De wetgeving draagt er dus niet toe bij dat dit hondenras een positiever imago krijgt. Het is echter essentieel om te onthouden dat er geen genetisch ‘gemene’ en agressieve hond bestaat. Bovendien is geen van hen van nature ‘aardig’. Het ras, de genetica van een hond en zijn ouders hebben invloed op het temperament en de fysieke of mentale vermogens. Dit is de reden waarom mensen al tientallen jaren selecties maken om bepaalde karaktereigenschappen en de specifieke kenmerken van een ras te verankeren. De Amstaff werd oorspronkelijk geselecteerd vanwege zijn gevechtsfitheid. Maar er moet rekening worden gehouden met andere factoren.
Een ras met een specifieke lichaamsbouw, wat eng kan zijn
De Amstaff is natuurlijk een behoorlijk krachtige hond en zeer actief. Zijn lichaamsbouw kan indrukwekkend zijn: hij heeft een vierkante kaak, een gespierde bouw, een compact lichaam. Hij meet tussen de 43 en 48 cm bij de schoft en weegt tussen de 20 en 35 kilo. Maar dat maakt hem niet noodzakelijkerwijs een gevaarlijkere hond dan een andere. Want hoe kunnen we in dit geval verklaren dat grote honden met een werkelijk imposante lichaamsbouw, zoals een Duitse dog of een Berner Sennenhond, bekend staan als goede metgezellen voor kinderen ? En omgekeerd kunnen kleine honden, zoals de Chihuahua of de Jack Russell, vanwege hun temperament soms minder geschikt zijn?
De Amstaff is inderdaad een hond die grote zachtheid en genegenheid kan tonen, zelfs bij peuters. Hij weet ook zijn natuurlijke kracht te beheersen en aan te passen, als hij dat heeft geleerd. Hun grootte is dus niet het enige punt waarmee rekening moet worden gehouden bij het beoordelen of ze wel of niet in staat zijn om met kinderen samen te leven.
Socialisatie: essentieel voor de hond om in huis te integreren
De socialisatie van honden begint al op zeer jonge leeftijd. Het is in de eerste plaats de moeder die haar puppy leert zich met zijn soort te identificeren en de interactie met zijn broers en zussen te beheren. Maar het is dan noodzakelijk om het over te nemen, zodat de hond geconfronteerd kan worden met zoveel mogelijk verschillende levende wezens: mensen van alle soorten (jong, oud, mannen, vrouwen etc.), andere soortgenoten van alle rassen en andere dieren. Daar diversiteit aan interactiesWanneer ze positief zijn, zullen ze de essentiële basis vormen voor het dier om in de samenleving te kunnen integreren en met het grootste aantal individuen samen te kunnen leven.
Als de American Staff vanaf zeer jonge leeftijd in contact is gekomen met kinderen en deze interacties positief zijn geweest, heeft de hond een goede kans om in volledige gemoedsrust naast hen te kunnen bestaan. Als het nog een puppy is, zal het dier alle levende wezens die het tegenkomt en waarmee het contact prettig is, als vertrouwd beschouwen. Hij loopt dus minder risico om achterdochtig of angstig te worden.
Aan de andere kant, als hij nog nooit kinderen heeft ontmoet en midden in een gezin met jonge kinderen wordt ‘gegooid’, is de kans groot dat hij inderdaad in de war raakt. Kinderen kunnen luidruchtig, onvoorspelbaar, brutaal zijn… En dit zijn elementen die erg ongemakkelijk kunnen zijn voor een hond die deze situatie nog nooit heeft meegemaakt.
In dezelfde geest, als de puppy aan kinderen is voorgesteld, maar de ontmoeting slecht is verlopen, loopt hij het risico hun aanwezigheid te associëren met negatieve emoties. In dit geval kan zijn gedrag daadwerkelijk risico’s met zich meebrengen, omdat de socialisatie slecht is uitgevoerd. Maar hier is het geen kwestie van ras: een Labrador of een Golden Retriever, ook al worden ze beschouwd als familiehonden, zullen waarschijnlijk dezelfde problemen hebben als er niet voor hun socialisatie wordt gezorgd.
Onderwijs: de andere sleutel tot succesvol samenleven met jonge kinderen
Dan zal onderwijs een ander essentieel element zijn. De Amstaff moet al op jonge leeftijd leren welk gedrag hij kan vertonen en welk gedrag niet wordt geaccepteerd. Het hebben van grenzen is wat hem in staat stelt in evenwicht te zijn en niet gevaar vertegenwoordigen noch voor anderen, noch voor zichzelf.
Maar maak niet de fout door te denken dat zijn opleiding noodzakelijkerwijs intimidatie of geweld met zich mee moet brengen. Positieve bekrachtiging, die goed gedrag beloont en ongewenst gedrag negeert of omleidt, werkt bij alle honden. Het is op de lange termijn effectiever dan dwang- en bestraffende methoden, omdat het de nadruk legt op samenwerking, vertrouwen en het welzijn van het dier.
Voldoe aan de behoeften van de hond om zijn welzijn te garanderen
Een hond die zich goed gedraagt, evenwichtig is en zich sociaal op zijn gemak voelt, is een dier in wiens behoeften dagelijks wordt voorzien. De American Staff is met name een energieke en intelligente hond. Hij moet kunnen dagelijks oefenen om je goed te voelen. Dit punt is essentieel om de risico’s op het ontwikkelen van ongewenst gedrag, zoals vernietiging of agressiviteit, te beperken. Een sportgezin zal dus een ideaal huis zijn, waar ze stoom kunnen afblazen, hun energie kunnen kwijten en zowel hun lichaam als hun geest kunnen trainen. Plan regelmatig wandelingen, intelligentiespelletjes, hondensporten, ontmoetingen met andere honden, enz. Dit alles zal ook een echte relatie creëren tussen het dier en de leden van het huishouden.
Ten slotte vereist een gezonde relatie ook respect voor alle partijen. Het kind moet leren behandel het dier op de juiste manierdoor het te beschouwen als een levend wezen met zijn verlangens, zijn stemmingen en zijn behoeften.
Ongeacht het hondenras adviseren wij u om een jong kind nooit alleen te laten met een dier. De reacties van beiden zijn soms onvoorspelbaar en onhandig, waardoor zelfs onbedoeld gevaarlijke situaties kunnen ontstaan.
Concluderend: de American Staffordshire Terrier is een van die rassen waarvan het onwaarschijnlijk lijkt dat ze compatibel zijn met de aanwezigheid van kinderen. Maar dit is vooral een vooropgezet idee. Zoals bij alle honden heeft hij eenvoudigweg een goede socialisatie, passend onderwijs en zorg nodig die aan zijn behoeften voldoet om dit te kunnen doen vreedzaam samenleven met het hele gezin.
Door Marion Mesbah – Gepubliceerd op 26-07-2026


Misschien ben je geïnteresseerd:
Is de American Staffordshireterriër een hond geschikt voor een gezin met jonge kinderen?
Een teek verwijderen bij uw kat: 6 manieren om absoluut te vermijden!
10 tekenen dat uw kat echt uitgedroogd is!
Bestaat de langharige buldog echt?
Wat zijn de verschillende kleuren van de Sphynx-kat, zelfs zonder haar?
Wat is de levensverwachting van de Dogo Argentino? Hoe lang leeft hij?
Voortplanting van giraffen: geslachtsrijpheid, cyclus, dracht en geboorte!
Ik heb mijn kat tijdens mijn vakantie op een internaat achtergelaten, zal hij mij herkennen als ik terugkom?