Voortplanting van giraffen: geslachtsrijpheid, cyclus, dracht en geboorte!

Het is een gemakkelijk dier om te herkennen, met zijn unieke silhouet met zijn lange nek en gevlekte patronen op zijn lichaam. De giraffe is een fascinerend dier, maar wiens levensgewoonten we niet noodzakelijkerwijs goed kennen. Vandaag nodigen wij u uit om meer te leren over de voortplanting en de geboorte van grootste baby’s in het dierenrijk.

De unieke kenmerken van giraffen of giraffen

Babygiraffen hebben bepaalde eigenaardigheden. Laten we beginnen met een beetje taalkunde: ze kunnen twee namen hebben in de Franse taal. We kunnen er ook over praten giraffen dan giraffen. Dit is heel logisch, omdat de meeste woorden die worden gebruikt om over dierlijke nakomelingen te praten de achtervoegsels –on (kitten, welp, etc.) of –water (welp, leeuwenwelp, vossenwelp, etc.) gebruiken. Ook al is giraffe de meest gebruikte term, het komt zelden voor dat er meerdere woorden zijn om een ​​babydier te beschrijven, wetende dat sommigen er zelfs geen hebben (zoals de babypanda bijvoorbeeld).

Zoals we in de inleiding al zeiden, zijn giraffen de grootste baby’s in het dierenrijk. Ze zijn nog maar nauwelijks ter wereld gekomen, maar ze zijn er al bijna twee meter hoog en wegen tussen de 40 en 80 kilo. Als een babyolifant ter vergelijking vanaf de geboorte zwaarder is (tussen de 90 en 120 kilo), zal hij met zijn schouderhoogte van 85 cm tot 1 meter veel kleiner zijn.

Reproductie van de giraffe

Bij vrouwtjes worden giraffen geslachtsrijp rond de leeftijd van 4 jaar, maar ze beginnen zich rond de leeftijd van 5 of 6 jaar voort te planten. Het mannetje moet vaak wachten tot hij 6 tot 7 jaar oud is, omdat het de oudere en meer ervaren individuen zijn die zich het recht voorbehouden om zich voort te planten. Ze zijn dan in staat zeer gewelddadige gevechten aan te gaan, waarbij ze hun nek en gehoornde kop als wapens gebruiken: dit noemen we ‘necken’. Mannetjes zijn ook in staat lange afstanden af ​​te leggen om een ​​partner te vinden, die ze detecteren met behulp van hun feromonen (geur ruikende chemicaliën) en zeker specifieke vocalisaties (echografie).

Zoals vaak het geval is in het dierenrijk, houdt het mannetje zich bezig met een verkeringvertoning door machtsdemonstraties te geven, door aan de geslachtsdelen van zijn vrijer te snuffelen of door simpelweg bij haar in de buurt te blijven. Als het vrouwtje ontvankelijk is, bestijgt het mannetje haar voor een korte paring.

Het broedseizoen valt vaak samen met de regenseizoendie garant staat voor overvloedigere voedselbronnen, ook al kan dit in theorie bijna het hele jaar door plaatsvinden.

De bronstperiode duurt slechts één dag en begint elke 15 dagen opnieuw. Na een succesvolle paring komt de giraffe binnen zwangerschap ongeveer 15 maanden.

De risicovolle geboorte van giraffen

Vanaf de geboorte worden giraffen geconfronteerd met een echte beproeving: vallen als ze ter wereld komen. In feite is de moeder giraffe bevalt staandzelfs tijdens het lopen. Wetende dat de poten van een volwassen giraffe tussen de 1,80 en 2 meter lang zijn, is dit de hoogte waar de baby uit zal komen. Een enorme schok, die feitelijk de navelstreng zou doorsnijden en de longen zou stimuleren, waardoor het natuurlijke ademhalingsmechanisme in werking zou worden gesteld. Als de giraffe in theorie tijdens de bevalling gewond kan raken, lijken de gevallen zeldzaam te zijn.

Als algemene regel geldt dat een vrouwelijke giraffe alleen maar zal bevallenslechts één kleintje. Er zijn echter al zeldzame gevallen waargenomen waarbij een tweeling werd geboren. Een vrouwtje kan gemiddeld elke 2 jaar een nestje krijgen.

Een snel actieve babygiraffe

De giraffe heeft na de geboorte niet echt de tijd om te herstellen van zijn emoties. Hij moet snel opstaanaangemoedigd door zijn moeder. De eerste minuten zal hij onhandig en onvast lopen, maar daarna zal hij snel zijn evenwicht vinden. Hij is ook verplicht om te leren staan, omdat hij anders niet in staat zou zijn zichzelf te voeden door de borsten van zijn moeder te bereiken. Omdat de giraffe een zoogdier is, wordt de giraffe feitelijk eerst gevoed met moedermelk. De moeder en haar baby communiceren via echografie, onhoorbaar voor mensen.

Vervolgens moet de giraffe opstaan ​​om zijn moeder onderweg te kunnen volgen, want zij draagt ​​hem niet. Als hij niet kan lopen, kan hij in de steek worden gelaten. Ook al is hij al groot, de baby is in deze periode erg kwetsbaar en wordt geconfronteerd met Afrikaanse roofdieren zoals de leeuw, de krokodil, het luipaard of de hyena. De moeder probeert hem zo goed mogelijk te beschermen en kan bij gevaar gewelddadig met haar poten toeslaan. Maar de sterftecijfer onder babygiraffen is erg hoog: bijna driekwart van de baby’s krijgt niet de kans om volwassen te worden.

Giraffen leven in een groep vrouwtjes, die ieder voor elkaars nakomelingen kunnen zorgen als dat nodig is, bijvoorbeeld als men moet verhuizen om voedsel te vinden. Het is ook een goede manier om de vroege socialisatie van kinderen te bevorderen.

Fysiek zal de giraffe snel groeien. Vanaf het eerste jaar wordt hij ongeveer 1 meter hoog. Hierdoor kan hij zijn dieet geleidelijk diversifiëren en jong blad van bomen en struiken gaan eten. DE spenen treedt op na 12 tot 16 maanden, maar de jonge giraffe kan nog bij zijn moeder blijven tot hij 18 maanden oud is.

De baby is al geboren met twee groeisels van kraakbeen bedekt met haar bovenaan de schedel: dit zijn wat dan hoorns zullen worden.

Eenmaal volwassen wordt de giraffe tussen de 4 en 5 meter hoog en weegt hij 600 tot bijna 2.000 kilo. De jonge vrouwtjes blijven over het algemeen in de groep waarin ze zijn geboren, terwijl de mannetjes liever wegtrekken en een nieuwe vormen, maar die zal tijdelijk zijn.

L’levensverwachting van giraffen bedraagt ​​gemiddeld 20 jaar.

Door Marion Mesbah – Gepubliceerd op 22-07-2026 Reproductie van giraffen