Maine Coon: karakter, opleiding, gezondheid, prijs | Kattenras

De Maine Coon maakt indruk met zijn formaat en elegantie. Zijn uiterlijk, zijn halflange jas en zijn grote snuit geven hem een ​​wilde uitstraling die contrasteert met zijn zachte, rustige en mensachtige karakter. De oorsprong, mysterieus en gevoed door legendes, maakt het nog magnetischer.

Ontdek deze grote, krachtige, serene en fascinerende kat, vaak een vriendelijke reus genoemd.

De Maine Coon in het kort

• Andere naam(en): coon, coonie (mannetjes en vrouwtjes), coonette (voor vrouwtjes). Nooit Main Coon (zonder E in Maine)!
• Levensverwachting: officieel tussen de 14 en 20 jaar, in de praktijk gemiddeld zo’n 12 jaar, maar Rubble, Amerikaanse Maine Coon leefde 31 jaar
• Gewicht: tussen 7 en 10 kg voor mannen, tussen 4 en 7 kg voor vrouwen
• Grootte: tot 1 m lang en 40 cm bij de schoft. Het concept van XXL Maine Coon wordt niet erkend en is controversieel
• Silhouet: lang en krachtig morfologisch type (volgens LOOF)
• Haar: halflang
• Vacht: effen (effen), tabby (makreel of vlekkerig), gevlekt (gevlekt). Nooit goudkleurig, chocoladekleurig of colorpoint
• Karakter: over het algemeen kalm en beheerst, zelfverzekerd, dicht bij de mens zonder aanhankelijk te zijn, altijd aanwezig, net zo op zijn gemak bij anderen als bij honden en kinderen, aanpasbaar, zen en zachtaardig
• Herkomst: VS
• Datum van aankomst van de eerste Maine Coons in Frankrijk: 1981
• Kattenras erkend door LOOF: ja

Geschiedenis van het Maine Coon-ras

Volgens de legende is de Maine Coon het resultaat van een huwelijk tussen een wasbeer en een wilde kat uit de staat Maine in de Verenigde Staten. Deze oorsprong zou verklaren waarom de meeste exemplaren een geringde staart hebben. Wij geloven het graag, ook al is het onmogelijk!

Het lijkt er zelfs op dat zijn voorouders rond de 17e eeuw door Britse kolonisten naar de VS werden gebracht. De regio Maine is daar bijzonder koud en de katten moesten zich eraan aanpassen. Geleidelijk ontwikkelden ze langer haar en een robuuster postuur. Sommige gekruist met langharige huiskatten. De oorsprong van de Maine Coon blijft echter mysterieus. We kunnen alleen plausibele hypothesen ontwikkelen.

In de jaren zeventig besloten drie Amerikaanse catteries een selectie te maken op basis van de indrukwekkende esthetiek van bepaalde katten. Er werd gebruik gemaakt van 5 basiskatten, de top 5 genoemd. De Maine coon stamt dus af van slechts 5 exemplaren. Een legendarisch kattenpaar (Heidi Ho Sonkey Bill, het mannetje en Tanstaafl Polly Adeline, het vrouwtje) bracht pups voort die zo op elkaar leken dat ze de bijnaam “de klonen” kregen. Ze behaalden zulke goede resultaten op kattenshows dat ze bij de oorsprong van het ras werden gebruikt en hergebruikt. Inteelt had invloed op de gezondheid van de nakomelingen, maar legde ook de kenmerken van deze hooghartige kat vast.

Tegenwoordig zijn er nieuwe lijnen in het ras opgenomen om de gezondheid van nakomelingen te verbeteren, katten met pathologieën worden opgespoord en verwijderd uit fokprogramma’s, maar het is belangrijk om uw fokker zorgvuldig te kiezen. Hij moet de stambomen kennen en niet alleen letten op uiterlijk en karakter, maar ook op uitmuntende vorm. De fokker is uiteraard geen tovenaar en werkt aan levende organismen, waardoor hij niet alles kan vermijden, maar in ieder geval de risico’s kan beperken.

Fysieke kenmerken van het Maine Coon-ras

Het lichaam is lang en krachtig, rechthoekig van vorm, met massieve botten en robuuste spieren. Zijn borst is breed. Zijn gang doet denken aan de koninklijke gang van de leeuw. Het is een kat met evenwichtige verhoudingen, zonder overdaad. Sommige fokkers werken aan wat men “overtype” noemt, dat wil zeggen, ze proberen er een karikatuur van te maken. De Maine Coon moet harmonieus blijven om elk risico op breuken of andere problemen te voorkomen. Dit is de reden waarom het concept van XXL controversieel is. Niet alleen de grootte, maar ook de robuustheid en het evenwicht zijn van belang.

Er wordt gezegd dat het haar halflang is, in tegenstelling tot dat van de Perzische, dat lang is. Het kan zelfs erg lang lijken, vooral bij de kraag en het slipje. Zijn haar is korter op de schouders en dijen. Het heeft een fijne ondervacht, vandaar het risico op klitten.

De kop is middelgroot met een zeer vierkante snuit, een zogenaamde “box”, bestaande uit goed gemarkeerde patronen (de gebieden waarin de snorharen of vibrissae zich bevinden), wat kenmerkend is voor het ras. De schedel is licht afgerond (een plat voorhoofd is een zichtbaar defect). De ogen zijn groot en amandelvormig, goed uit elkaar geplaatst, groen, goud, geel, koper (zelfs blauw of minnows bij witte katten). De oren, die met de evolutie steeds langer worden, worden op de bovenkant van het hoofd gedragen en zijn vaak voorzien van lange haren aan de punt, pluimen of lynxpunten genoemd omdat ze aan de lynx doen denken. Het is niet verplicht, maar het geeft ze die wilde uitstraling waar ze zo naar op zoek zijn.

Wat de staart betreft, deze is lang, met lange haren, breed aan de basis en eindigt in een punt. Het moet het schouderblad bereiken als het zachtjes op de rug wordt gevouwen.

De poten zijn massief en breed, van gemiddelde lengte, met grote, ronde voeten met plukjes haar tussen de tenen.

Het geval van polydactyl Maine Coons

Sommige zogenaamde “poly” Coons zijn polydactyl: normaal gesproken heeft de kat 5 tenen aan de voorpoten en 4 aan de achterpoten. Sommige exemplaren hebben er echter meer (tot 7 op elke poot). Dit kan op alle 4 de poten gebeuren of alleen op de voorpoten. Dit kenmerk is gewild bij sommige fokkers en individuen, maar is het onderwerp van controverse. “Poly”-mensen worden echter herkend aan LOOF (hun voornaam wordt gevolgd door een “P” als het polydactylen op 2 poten zijn en “PP” als het alle 4 betreft). Ze worden echter geweigerd op bepaalde kattenshows (niet alle) waar polydactylie als een defect wordt beschouwd.

Maine coon-kleuren

Alle kleuren zijn toegestaan, behalve chocolade, kaneel, fawn, lila, goud en colorpoint. De meest voorkomende kleuren zijn:

• bruine tabby (bruin gevlekte tabby of bruine makreel tabby), met of zonder wit;
• grijze tabby (zwart zilver tabby, gevlekt of makreel) met of zonder wit;
• blue tabby (blauwgrijs, makreel of blotched tabby).

Onder de vaak gewilde jassen vallen ook de rode tabby en effen kleuren zoals zwart, blauw, wit of rood.

Wist je dat? White Maine Coons moeten slagen voor een doofheidstest of BAER-gehoortest vanwege de frequentie van deze handicap bij katten die een dergelijke vacht dragen.

Onder de zwarte kleuren vinden we niet alleen effen zwart (effen), maar ook zwarte rook, met grijstinten die de indruk wekken van “rook”, vandaar de naam (rook betekent rook in het Engels).

Bij vrouwtjes hebben schildpadden ook enig succes vanwege hun zeer unieke markeringen. In feite zijn geen twee torties hetzelfde. Deze hebben willekeurig rode vlekken door hun vacht, ongeacht de basiskleur.

Karakter van de Maine Coon

Ondanks zijn wilde lichaamsbouw is de Maine Coon over het algemeen een kalme en geduldige kat. Hij is perfect geschikt voor het gezinsleven, omdat hij honden, kinderen en zelfs andere katten goed verdraagt ​​als er voldoende ruimte is. Het is een kat die “koert”. In feite maakt hij kleine geluidjes in zijn keel, wat tekenen zijn van een oproep tot spel of vriendschap. Dicht bij zijn mens aarzelt hij niet om aan de deur te krabben om zich bij hem te voegen, inclusief het toilet! Hij is echter niet aanhankelijk en weet hoe hij moet vertrekken als hij zijn dosis aandacht heeft gekregen.

Wist je dat? Sinds 2020 bezet de Maine Coon de 1e plaats op het podium van de favoriete raskatten van de Fransen, vóór de rassen Sacré de Burma en Bengalen. Speels, maar niet te veel, aanpasbaar, sereen en zachtaardig, hij heeft zijn gouden medaille niet gestolen!

Vaak aangeduid als een kat-hond, kan hij leren een kleine bal te apporteren of in een harnas (in een veilige omgeving) de tuin in te gaan.

Let op, elke kat heeft zijn eigen persoonlijkheid, en als bepaalde criteria vaker voorkomen, bestaan ​​er ook angstige of energieke Maine Coons!

Ideale leefomstandigheden voor de Maine Coon

De Coonie komt uit de bossen van Maine, heeft dus beweging nodig en kan snel benauwd worden als hij te veel op de bank blijft liggen. Afhankelijk van waar u woont, kan het echter riskant voor hem zijn om hem het huis uit te laten, tenzij u hem een ​​veilige tuin geeft. Niet alleen kan zijn atypische schoonheid dieven aantrekken (een volwassene verkoopt goed), maar zijn zelfvertrouwen en sereniteit zorgen ervoor dat hij zich weinig bewust is van gevaren zoals auto’s, wilde dieren, vergiftiging, kwaadwillige mensen, enz. Je moet daarom zorgvuldig de context bestuderen waarin je metgezel zal leven.

Als hij binnen blijft, wat in de stad wordt aanbevolen, moet hij een of meer kattenbomen hebben waar hij op kan zitten en kan bewegen. Let op, kies een speciaal groot model, anders gaat de boom niet lang mee! Je zult ook met je kat moeten spelen om hem te helpen oefenen. Hiervoor is de plumeau een van de goedkoopste kattenspeeltjes en het meest gewaardeerd door onze kleine katachtigen.

Een familiale omgeving past goed bij hem, maar een rustige sfeer met alleenstaande ook. Hij kan zijn dagen delen met een ander dier, en waarom niet met een andere Coon.

Wat zijn dagelijks leven betreft: vergeet niet om al zijn uitrusting aan te passen. Speciale grote kattenbakvulling, stevige kattenboom, grote transportbox… alles moet gepland worden vanwege zijn buitengewone formaat!

Verzorging en onderhoud van Maine Coons

Omdat dit een middellangharige kat is, ondergaat zijn vacht twee jaarlijkse vervellingen, waardoor klitten kunnen ontstaan. Als uw kat zichzelf likt tijdens het verzorgen, krijgt hij bovendien te veel haar binnen. Dit kan in het ergste geval darmobstructie veroorzaken, en meer in het algemeen braken van haarballen (trichobezoars genoemd). Om deze problemen te voorkomen, moet je hem helpen met regelmatige verzorging, waarbij zoveel mogelijk dood haar wordt verwijderd.

Uw kat moet vanaf een kitten worden getraind, anders loopt hij het risico dat hij als volwassene niet meer wordt getraind. Zonder noodzakelijkerwijs agressief te worden, kan hij kronkelen als een regenworm, waardoor het poetsen erg ingewikkeld wordt!

Laat hem er dus vanaf jonge leeftijd aan wennen dat hij één keer per week wordt geborsteld. Eenmaal volwassen zal alles afhangen van zijn vacht. Sommige mensen hebben ‘geknoopt haar’, anderen niet, het is een kwestie van geluk en genetica. Gemiddeld gemiddeld tussen de 1 en 2 keer per week normaal, en ongeveer 3 keer tijdens de verharingsperiode, vooral als hij niet naar buiten gaat.

Meer details over hoe u uw Maine Coon op de juiste manier kunt borstelen en verzorgen vindt u in ons speciale blad.

Laat de knopen niet inwerken: ze zijn pijnlijk en kunnen zelfs gevaarlijk zijn als ze plotseling aan een hek of een scherp voorwerp worden uitgetrokken (als er met het haar aan de huid wordt getrokken, ontstaan ​​er zweren).

Belangrijkste gezondheidsproblemen van de Maine Coon

De bekendste ziekte bij de Maine Coon, degene die alle serieuze fokkers erg kieskeurig maakt als het gaat om stamboomonderzoek en -analyses, is HCM of HCM (feline hypertrofische cardiomyopathie). Het is een hartziekte waarvan de progressie afhankelijk van de kat min of meer snel is en die bestaat uit een verdikking van de wand van de hartspier en leidt tot hartfalen. Als het een symptoom is van verschillende ziekten, is het bij de wasbeer van genetische oorsprong. Het kan op elke leeftijd worden gediagnosticeerd. Tegenwoordig bestaat er een rasspecifieke DNA-test, die het mogelijk maakt om het bij fokhonden op te sporen. Een kat kan een gezonde drager zijn zonder deze ooit te ontwikkelen. Om het DNA-onderzoek compleet te maken zijn regelmatig echo’s nodig van fokdieren van serieuze fokkers.

PKdef of Pyruvaatkinasedeficiëntie, ook erfelijk, veroorzaakt bloedarmoede, dat wil zeggen een periodieke daling van het aantal rode bloedcellen. Er is geen andere behandeling dan bloedtransfusies om de rode bloedcellen te helpen regenereren en medicijnen om de symptomen te verzachten. Er is een DNA-test bij fokkers om te voorkomen dat ze dit doorgeven aan kittens.

PKD of polycystische nierziekte: niet te verwarren met PKDef ondanks dezelfde hoofdletters. Het is een erfelijke ziekte die leidt tot nierfalen door de ontwikkeling van min of meer talrijke en min of meer grote cysten op de nieren. Evolutie is afhankelijk van elke kat. DNA-testen, echografie en röntgenfoto’s bij fokdieren helpen overdracht naar kittens te voorkomen.

SMA of spinale musculaire atrofie: deze erfelijke ziekte treft zowel de onderste ledematen als de skeletspieren van de romp. Het veroorzaakt een abnormale gang en belemmert het staan. De achterpoten zijn verzwakt en de kat heeft last van trillingen. Na verloop van tijd kan hij niet meer springen en kan hij ernstig gehandicapt raken. Ook hier kan een genetische test de ziekte uitroeien. Een serieuze fokker zal inderdaad afzien van het fokken van katten die een risico vormen voor het nageslacht.

Tenslotte komt heupdysplasie ook vaker voor bij deze katten met krachtige en zware botten. Het is erfelijk en wordt ontdekt door röntgenfoto’s van de kat vanaf de leeftijd van 2 jaar. Het ontwikkelt zich soms onzichtbaar tot het punt dat het kreupelheid veroorzaakt. De ziekte is pijnlijk, vereist een operatie, maar is niet dodelijk. Het treft iets minder dan 20% van de Maine-coons.

Maine Coon-voeding

Zoals alle katten is de Maine Coon een carnivoor waarvan de gezondheid onder meer afhangt van de kwaliteit van het dieet. Vergeet supermarktkroketten en patés en kies voor premiumproducten met flink wat vlees en weinig koolhydraten. Dierlijke producten verdienen de voorkeur boven dierlijke bijproducten. Er zit subtiliteit in de woordenschat, maar toch heeft het een aanzienlijke impact op de gezondheid. De ingrediënten staan ​​altijd vermeld in de lijst op de verpakking van industriële kattenproducten en moeten daarom worden gecontroleerd.

Sommige fokkers wenden zich tot rauwe voeding, een natuurlijk dieet, maar dat kan beperkend zijn, afhankelijk van uw levensstijl.

Omdat de groei lang duurt (tot wel 4 jaar), is het belangrijk dat jouw kat profiteert van alles wat een opgroeiende kat met zich meebrengt. Het is daarom beter om hem niet vóór de leeftijd van 4 jaar op dieet te zetten (tenzij aanbevolen door uw dierenarts). Het ideale idee is om hem voldoende beweging te geven zodat hij niet te zwaar wordt.

Tenslotte kunt u ter bescherming van de nieren en urinewegen van uw kat overwegen om de brokjes (zeer droog) aan te vullen met een vochtige voeding (puree) om uw dier goed te hydrateren. Hij moet ook profiteren van een dagelijks ververste bak met vers water of, nog beter, van een kattenwaterfontein.

Als u kiest voor thuis koken, denk dan eens na over de 8 fouten die u niet moet maken en ontdek meer over uitgebalanceerde kattenvoeding.

Maine Coon Prijs

Om een ​​mooie, sociale en gezonde Maine Coon te creëren, is het niet genoeg om een ​​mannetje en een vrouwtje te trouwen. De fokker moet getraind zijn in hygiëne, ras, genetica, EHBO en stambomen bestuderen.

Ook moet hij talloze genetische en echografische tests uitvoeren op zijn fokdieren, wat veel bezoeken aan de dierenarts vergt. Dankzij dit toezicht worden bepaalde ziekten geleidelijk uitgeroeid. Wij kopen dus geen kat, wij betalen voor het werk van een fokker.

Bovendien vereist het selectiewerk dat de catterymanager bepaalde fokkers steriliseert die niet de verwachte kittens produceren. De investeringen in katten die bedoeld zijn voor de voortplanting zijn echter zwaar. Om inteelt te voorkomen, brengen professionals ze vaak van over de hele wereld.

Wist je dat? Het verkopen van een “Maine Coon”-kat die niet bij LOOF is geregistreerd, is juridisch gezien fraude. Het is daarom een ​​wettelijke verplichting om het nest aan te geven en vervolgens elk kitten in het officiële register te registreren. Hoewel de kosten niet erg hoog zijn, moet er toch rekening mee worden gehouden.

De prijs van een Maine Coon kitten bedraagt ​​in Frankrijk dan ook zo’n 1.000 – 1.500 euro. Het hangt allemaal af van zijn afstamming, de zeldzaamheid van zijn vacht, zijn kwaliteit vergeleken met de officiële standaard.

Fokkers verhuizen ook hun gepensioneerden. Het komt inderdaad na enkele dekkingen voor dat katten het samenleven met soortgenoten niet meer tolereren of niet de kittens geven die de professional in hun fokplan verwachtte. Zo is het mogelijk om een ​​volwassene van 2 tot 6 jaar tussen de 400 en 800 euro te vinden voor een lang leven op de bank.

Voor kittens bestemd voor tentoonstellingen of voortplanting, zonder resultaatgarantie, kunnen de prijzen oplopen tot 2.000 euro en daarboven.

Beroemde Maine Coons

Adriana Karembeu adopteerde in 2013 een prachtige, zwart gerookte Maine Coon, door haar fokkerij Once upon a time genoemd en door de ster omgedoopt tot Sherlock.

Hugues Aufray nam ook een rode tabby coonette op, genaamd Lily Flowers, die gezelschap kwam houden van zijn andere wasbeer en zijn vele honden, geiten, ezels en paarden.

Op dezelfde manier is de actrice en regisseur Reem Kherici de gelukkige handlanger van Diva, een zwartzilvergestreepte Maine Coon (tabby grijs).

Hoeveel weegt een Maine Coon?

Hoeveel weegt uw Maine Coon? Dat is de vraag die altijd opkomt over deze grote, massieve kat.

Maar de Maine Coon wordt niet op gewicht verkocht!

Er zijn zeer omvangrijke exemplaren met majestueuze, dampige vacht die in verhouding tot hun uiterlijk niet veel wegen, net zoals er Maine Coons zijn met een goede hoektandvork, waarvan de kleine buik de weegschaal naar boven kantelt! Ongeacht het gewicht is een prachtige Maine coon in lichaam en geest in balans en in goede fysieke conditie!

Anekdotes rond de Maine Coon

Miss Tigne, de kat uit de Harry Potter-films, wordt gespeeld door een… Maine Coon! Het is van Argus Vilder, de verzorger van Zweinstein, en tweede in bevel als ijverige matrone. Dit personage wordt gespeeld door 4 verschillende Maine Coons!

Ons advies voor het kiezen van uw Maine Coon

In Frankrijk is deze kat in de mode en het aantal fokkers is de afgelopen jaren geëxplodeerd. Onder hen zeer serieuze professionals, maar ook “fokkers”, die het succes van deze kat als een financiële meevaller zien.

Het is daarom belangrijk, om een ​​goede fokker te vinden, om:

• Bezoek de cattery om te kijken naar de omstandigheden waarin de dieren leven en hoe de fokker naar zijn dieren kijkt;
• Controleer voordat u een aanbetaling doet of de kittens zijn geregistreerd bij LOOF: de fokker moet u een DSN-nummer (dek- en geboorteverklaring) verstrekken dat u kunt verifiëren op de website van LOOF.
• Controleer alle genetische EN echografietests die bij de ouders zijn uitgevoerd: de professional moet u een veterinair rapport bezorgen.
• Vertrouw niet op marketingargumenten als “betaling in 10 termijnen”, “Maine Coon XXL”, etc.

Een gezegde met betrekking tot de Maine Coon

“Eens een Coon, altijd een Coon!” “. Hier is een gezegde dat geen uitleg verdient: als je deze vriendelijke reus eenmaal hebt gekend, blijf je er permanent aan verbonden!

Door Emma Ménébrode – Bijgewerkt op 13-11-2025