Wie is er aanhankelijker: de kater of de poes?

Dat wordt vaak gezegd mannelijke katten zijn knuffeliger dan hun vrouwelijke tegenhangers. Is dit een algemeen aanvaard idee, gebaseerd op een paar geïsoleerde gevallen, of is het een bewezen feit, wetenschappelijk erkend? Wat is de beste keuze als je een kleine katachtige adopteert? Is er werkelijk een verschil in de mate van genegenheid afhankelijk van geslacht ?

Als we bepaalde trends kunnen identificeren, vooral die verband houden met de houding van de kat en de poes ten opzichte van hun nakomelingen, zijn deze dan voldoende om het gedrag van het dier te voorspellen? Als er iets is waar liefhebbers zich van bewust zijn, is het in ieder geval dat elke kat uniek is, met zijn geschiedenis, zijn opvoeding, zijn temperament en… zijn band met één of meerdere mensen. Hier zijn enkele elementen die u kunt afleiden (of niet) wie, man of vrouw, aanhankelijker is bij de kat.

Er bestaan ​​geslachtsverschillen in het ouderlijk gedrag van katten

Mannetjes en vrouwtjes zijn bij katten niet volledig uitwisselbaar. Er bestaan ​​inderdaad verschillen, die verband houden met voortplantingsinstincten, maar niet met enig aangeboren ‘aanhankelijk karakter’.

Het vrouwtje speelt bijvoorbeeld een belangrijke rol in de opvoeding van zijn nakomelingen : ze baart, beschermt, voedt en socialiseert de jongen gedurende enkele weken. Dit brengt constante waakzaamheid met zich mee, het organiseren van de ruimte rondom de kittens en soms een zeker wantrouwen tegenover wat buiten zijn controle ligt. Dit kan de illusie wekken van een onafhankelijker of gereserveerder temperament als het gaat om biologische prioriteiten.

Het mannetje heeft niet echt een vaderinstinct. Hij zorgt niet voor de kleintjes. Haar gedrag fluctueert eerder afhankelijk van iemands seksuele hormonen. Het is daarom agressiever als het heel en zachter is na castratie, omdat het niet langer het onderwerp is van impulsen die verband houden met de voortplanting. Gecastreerd is hij rustiger en stabieler en vormt hij een emotionele band met mensen.

Sommige eigenaren en fokkers melden dat mannetjes ‘aanhankelijker’ zijn. Dit is een veel voorkomende observatie, maar welke is niet gebaseerd op enig wetenschappelijk onderzoek. Het vertegenwoordigt misschien deze afwezigheid van ouderlijke verplichtingen, waardoor mannen sociaal meer beschikbaar zijn, maar dit is niet genoeg om een ​​conclusie te trekken. Vrouwtjes zijn ook in staat een zeer sterke band met mensen aan te gaan, ook tijdens de zwangerschap en bevalling.

Het verleden van de kat is een bepalend element in zijn gehechtheidsband

Of het nu mannelijk of vrouwelijk is, de kat bouwt zichzelf niet. Zijn gedrag, zijn temperament en zijn vermogen om zich met mensen te verbinden, zijn afhankelijk van zijn verleden, vooral zijn eerste levensweken. Het is tijdens deze gevoelige periode, tussen de 2e en 9e week, dat het kitten leert omgaan met zijn omgeving, menselijke omgang accepteert en reflexen van veiligheid, wantrouwen enz. ontwikkelt. Een kitten dat opgroeit in een huis waar het regelmatig wordt gestreeld, gestimuleerd, verwend, gekust, enz. zal een grotere kans hebben om een ​​knuffelige volwassene te worden. Omgekeerd, als hij zonder menselijk contact in een stressvolle omgeving wordt grootgebracht, kan hij nawerkingen hebben waardoor hij verder afstandelijk wordt. Seks is dan volkomen secundair. Een goed gesocialiseerde vrouw zal eerder aanhankelijk zijn dan een getraumatiseerde man of een man die slecht voorbereid is op contact.

Op dezelfde manier kan het zijn dat een kat die in de steek is gelaten, mishandeld of een lange periode in een asiel heeft doorgebracht, meer tijd nodig heeft om zich te hechten, ongeacht zijn geslacht. Hij zal dan respect, stabiliteit en veel geduld nodig hebben om te vertrouwen en een band te creëren.

Verschillende factoren beïnvloeden daarom de mate van genegenheid van een kat:

• de kwaliteit van socialisatie met mensen;
• speenomstandigheden (het mag niet te vroeg worden onderbroken);
• het bestaan ​​van traumatische ervaringen;
• eerdere relaties met mensen.

Een kat is een optelsom van ervaringen die zijn gehechtheid veel meer beïnvloeden dan zijn biologie, ook al wordt deze geleid door zijn voortplantingsinstincten.

De mate van genegenheid hangt af van de kat… maar ook van zijn mens!

We hebben soms de neiging om een ​​kat te zien (en te beoordelen!) als een vaste entiteit, met een vooraf vastgesteld en definitief karakter. Nog, de emotionele relatie hangt evenzeer af van mensen als van dieren. Het is de accumulatie van levende, evoluerende interacties waarin elk deel de ander beïnvloedt, wat zal resulteren in een relatie van genegenheid. Een kat wordt niet vanzelf knuffelig. Hij wordt er één (of wordt er geen) afhankelijk van de omgeving die hem wordt aangeboden, de gebaren die hij ontvangt, zachte woorden en intonaties die hem geruststellen of zorgen baren, de routines die we met hem vaststellen, de synchronisatie van ieders ritme.

Sommige mensen zijn, zonder dat ze het willen, onhandig met hun kat: te veel opwinding, een luide stem, abrupte gebaren, slecht geplaatste liefkozingen, onwetendheid over lichamelijke signalen… waardoor de kat kan vluchten of minder aanhankelijk is. Andere mensen, zachtaardiger, attenter, constanter, met geruststellende woorden, aanwezig zonder opdringerig te zijn, bouwen een vertrouwensband op met hun dier die de “aanhankelijke” kant stimuleert. Het hangt niet af van het geslacht van de kat, maar van de kwaliteit van de band.

Vergeet ten slotte niet dat katten dingen waarnemen die ons ontgaan. Het is hun beroemde 6e zintuig! Onze geur, de spanning in onze stem, de manier waarop we lopen en hen benaderen… Er kan een onzichtbare, onverklaarbare compatibiliteit bestaan ​​tussen de persoon en zijn dier… of niet. Het gaat niet om geslacht of ras, het gaat om energie.

Genegenheid is uiteindelijk een dialoog die wordt geleerd en ontwikkeld, soms langzaam, maar altijd op een eenvoudige basis: respect.

De kattenloterij maakt katten magisch!

We kunnen trends observeren, statistieken opstellen, getuigenissen verzamelen… je weet nooit welke kat je tegenkomt ! Er zijn fusiemannetjes, andere zeer onafhankelijk. Exclusieve, aanhankelijke vrouwtjes, anderen die hun ruimte nodig hebben. Sommige dieren tolereren slechts één mens, anderen geven hun hart aan iedereen die hen met vriendelijkheid verwelkomt. Het is deze onvoorspelbaarheid die het adopteren van een kat zo uniek maakt.

Het belangrijkste is dat je geen verwachtingen hebt, anders loop je het risico teleurgesteld te worden. Het gaat erom het dier te verwelkomen met openheid, respect, zachtmoedigheid, geduld… en aanpassen aan wie hij is. Zo ontstaat er, zelfs als er in het begin een kloof is, een authentieke relatie. Je kunt een rustig gesprek willen, in een emotionele tornado terechtkomen en veel meer ontvangen dan je had gedacht! We kunnen ook dromen van een pot lijm, dan moeten we leren een verre kat te verleiden en dan genieten van elke kleine overwinning als deze het gewonnen vertrouwen laat zien.

Deze “loterij” maakt deel uit van de charme van adoptie. Het dwingt ons om ons aan te passen, te observeren, te luisteren, te leren… Een stap in de richting van anderen te zetten zonder garantie op onmiddellijk resultaat. En dan, op een dag, komt de kat, mannelijk of vrouwelijk, tegen je aan kruipen, wanneer je het het minst verwacht. Dit moment, onvoorspelbaar, wordt een klein wonder. En of uw kat mannelijk of vrouwelijk is, maakt eigenlijk niet meer uit!

Wat als de genegenheid van de kat uiteindelijk zou schuilen in dit mysterie dat ons leert anders lief te hebben?

Door Emma Ménébrode – Gepubliceerd op 16-01-2026