Wat is de levensverwachting van de Doberman? Hoe lang leeft hij?

Mooie hond met een atletisch en afschrikwekkend silhouet, de Dobermann is een beschermingshond van Duitse afkomst. Deze uitstekende voogd is een zeer goede levensgezel, veelzijdig en intelligent. Net als andere honden heeft hij een levensverwachting van meerdere jaren, maar dat zal eigenlijk van veel factoren afhangen. Laten we eens kijken hoe we hem een lang gezond leven.

De Doberman heeft een gemiddelde levensverwachting

De Doberman wordt beschouwd als een middelgrote hond. Zijn silhouet is echter behoorlijk imposant. Hij reikt tussen de 60 en 72 cm bij de schoft voor een gewicht variërend van 30 tot bijna 45 kilo, afhankelijk van het geslacht van het dier.

De levensverwachting is ook gemiddeld, omdat deze oscilleert tussen 10 en 12 jaar oud. Dit komt overeen met een menselijke leeftijd tussen 75 en 85 jaar oud. Dit is echter geen exacte wetenschap, aangezien sommige honden een korter leven zullen leiden, terwijl anderen het geluk zullen hebben een langer leven te leiden. Veel genetische en omgevingsfactoren beïnvloeden de levensverwachting van een hond.

Houd er rekening mee dat honden van grote rassen een kortere levensverwachting hebben dan honden van kleine rassen.

Bij de Dobermann is de drempel voor verouderingdat wil zeggen de leeftijd waarop het dier fysieke en psychologische tekenen van ouderdom begint te vertonen, ligt rond de leeftijd van 8 of 9 jaar. De hond zal dan wat minder actief zijn, kan gevoelsstoornissen ontwikkelen (verminderd zicht of gehoor), tekenen van onreinheid of zelfs desoriëntatie vertonen. De moderne diergeneeskunde kan ouder wordende dieren echter het beste ondersteunen door leeftijdsgerelateerde symptomen en ongemakken te beperken.

Veel voorkomende ziekten van dit hondenras

Elk hondenras heeft zijn eigen vatbaarheid voor bepaalde ziekten, die van invloed kunnen zijn op de gezondheidlevensverwachting. Dit worden predisposities genoemd, gekoppeld aan genetica. Serieuze fokkers doen normaal gesproken echt selectiewerk, juist om de kans op overdracht van de meest voorkomende erfelijke ziekten te verkleinen.

De Doberman kan onderhevig zijn aan:

• gedilateerde cardiomyopathie (hartziekte);
• heup- en elleboogdysplasie;
• Wobbler-syndroom (spinale aandoening);
• hypothyreoïdie (vertraagde stofwisseling);
• Ziekte van Willebrand (hemorragische ziekte).

Zoals alle honden kan hij ook last krijgen van kanker, maagdilatatie-torsiesyndroom, parvovirus of kennelhoest.

Promoot de goede gezondheid van de Dobermann om zijn levensverwachting te verlengen

Vaccinatie en antiparasitaire behandelingen

Ze zijn essentieel, omdat ze de risico’s op ontwikkeling beperken levensbedreigende ziekten. Het zou dan ook zonde zijn om deze bescherming niet aan het dier te bieden.

Kernvaccins (DHPP) omvatten bescherming tegen hondenziekte, infectieuze hepatitis bij honden, parvovirus en para-influenza.

Denk ook aan antiparasitaire middelen: ontwormingsmiddelen, vlooien- en tekenwerende middelen.

Een uitgebalanceerd dieet

Een andere basis voor het houden van een gezonde hond zo lang mogelijk: bied hem een ​​dieet aan dat volledig is aangepast aan zijn behoeften. Vergeet niet dat honden carnivoren zijn met een omnivoren neiging. Ze moeten daarom voornamelijk dierlijke eiwitten eten, eventueel aangevuld met niet-giftige groenten of fruit, of zelfs een beetje zetmeelrijk voedsel.

Om zich aan te passen aan de behoeften van elk individu, moet het dieet rekening houden met:

• de grootte van het dier, zijn ideale gewicht;
• zijn leeftijd;
• hun niveau van dagelijkse fysieke en mentale uitgaven;
• de fysiologische toestand ervan (zwanger, gesteriliseerd, ziek dier, enz.).

Deze verschillende factoren beïnvloeden in feite het aantal calorieën dat de hond dagelijks nodig heeft. De Doberman is ook een hond die gemakkelijk aankomt, wat de ontwikkeling van gezondheidsproblemen kan bevorderen. Het is daarom des te belangrijker om ervoor te zorgen dat u hem een uitgebalanceerd dieet.

Deze hond kan gevoerd worden met droogvoer (brokjes), natvoer (pasta’s), huishoudrantsoenen of BARF (dieet op basis van rauw vlees en vis, vleesbotten en diverse supplementen). Geef in alle gevallen de voorkeur aan producten waarvan de ingrediëntenlijst begint met een dierlijk eiwit.

Wat lekkernijen betreft, deze moeten af ​​en toe voorkomen en mogen nooit meer dan 10% van de dagelijkse calorie-inname bedragen.

Ten slotte moet, aangezien dit hondenras gevoelig is voor maagdilatatie-torsiesyndroom, intensieve fysieke inspanning onmiddellijk na een maaltijd worden vermeden.

Regelmatige fysieke en mentale stimulatie

Lichamelijke gezondheid is gekoppeld aan geestelijke gezondheid. Om het welzijn van de hond te garanderen, is het noodzakelijk dat aan zijn behoeften wordt voldaan en dat hij dat kan dagelijks oefenen. De Doberman is een van de honden die op dit niveau grote behoeften hebben en wiens energie gekanaliseerd moet worden, omdat ze energiek en atletisch zijn. Hij heeft daarom een ​​sporthuis nodig.

Overweeg hem aan te bieden:

• lange wandelingen, niet alleen om de behoefte te doen, maar ook om te rennen, springen, rondrollen of snuffelen;
• spelsessies;
• onderwijssessies (de Doberman staat ook bekend om zijn grote leervermogen en intelligentie);
• hondensporten, zoals behendigheid, speuren of redden;
• sociale interacties;
• enz.

Wanneer hij af en toe alleen gelaten moet worden, aarzel dan niet om zijn omgeving te verrijken met divers speelgoed: geknoopte touwen, intelligentiespelletjes, likmatten, rubberen speelgoed, enz.

Door de hond voldoende stimulatie te geven, verkleint u ook het risico op het ontwikkelen van ongewenst gedrag uit frustratie, zoals vernietiging, agressie of onreinheid.

Ter herinnering: de Doberman heeft ruimte nodig en wordt niet beschouwd als een ras dat geschikt is voor wonen in een appartement. Een huis met een omheinde tuin is een ideale leefomgeving.

Enkele aanvullende behandelingen

Denk ten slotte na over basiszorg om een ​​goede gezondheid, en daarmee de levensverwachting van de Doberman, te bevorderen.

1. Regelmatig borstelen van de vacht één keer per week om dode haren te verwijderen.
2. Kauwstokjes en tandenborstels voor mondhygiëne.
3. Regelmatige controle van oren, ogen en kussentjes.
4. Klauwen trimmen indien nodig.
5. Bescherming tegen koude en vochtige omgevingen, waarvoor hij gevoelig is vanwege de afwezigheid van ondervacht.
6. Controlebezoeken aan een dierenarts.

Het is bekend dat de Doberman behoorlijk gevoelig is: zorg ervoor dat u hem een ​​rustige, stabiele en routinematige omgeving biedt.

Door Marion Mesbah – Gepubliceerd op 02/11/2026