Katten kunnen de toekomst voorspellen (aardbevingen, regen, mooi weer, etc.): info of verkeerde informatie?

Katten worden vaak toegeschreven magische krachten of een zesde zintuig. We denken dat ze regen kunnen voorspellen door hun poot achter hun oor te plaatsen, een aardbeving kunnen voelen voordat deze plaatsvindt of zelfs kunnen raden wanneer het mooi weer wordt… wat is dat eigenlijk? Zijn katten slimme meteorologen, kleine waarzeggers met bakkebaarden of gewoon dieren met zintuigen die verder ontwikkeld zijn dan de onze? Uitleg.

Wanneer een virale video circuleert over de aardbeving in Osaka

In Japan circuleerde in 2018 een video waarin verschillende zeer opgewonden katten in een kamer te zien waren vlak voor de beving met een kracht van 6,1 die Osaka deed schudden. De vraag bleef niet uit: Hebben de katten de aardbeving gevoeld? voordat het gebeurt? De eerste lezing lijkt duidelijk: katten lijken eerder iets te hebben ontdekt dan mensen. Maar in werkelijkheid, zoals Baptiste Gombert, auteur van een proefschrift over seismologie, uitlegt: de katten voelden de eerste trillingen van de grondtoen ze nog niet waarneembaar waren en het meubilair niet in beweging brachten. Dit zijn P-golven (primaire golven) met een kleine amplitude. Ze maken een geluid dat onze oren niet kunnen horen, maar dat het scherpe gehoor van katten wel kan oppikken.

We kunnen niet echt vaststellen of ze eenvoudigweg reageerden op het uitgezonden geluid of dat ze de seismische golf daadwerkelijk hebben waargenomen. Het is zeker dat onze kleine katachtigen scherpere zintuigen hebben, maar het feit dat ze er nog één hebben, een zesde zintuig, is nog niet formeel vastgesteld door de wetenschap. Hoe dan ook, hun kussentjes kunnen subtiele variaties oppikken, hun gehoor neemt geluiden met een zeer lage frequentie waar en de microsignalen van een soortgenoot kunnen bij anderen paniek, vlucht of opwinding veroorzaken. Dit is geen magiemaar gevoeligheid.

Er is in ieder geval geen universeel, voorspelbaar of systematisch gedrag bij katten waargenomen vóór een aardbeving. We kunnen er daarom niet op vertrouwen dat ze een schok voorspellen en ze worden nog niet herkend als seismische detectoren!

Is de kat een echte kleine meteoroloog die regen en mooi weer kan voorspellen?

We hebben allemaal gezien dat katten hun poot achter hun oor steken als ze zichzelf verzorgen. Volgens het gezegde betekent dit dat het gaat regenen. Soms merken we dat onze kat nerveus is en een paar minuten later breekt er een storm uit of valt er hevige regen. Dit toeval dat elke katteneigenaar al heeft opgemerkt, rechtvaardigt alle uitspraken en bijgeloof over katten die als kleine meteorologen worden gezien. Als de kat het weer echter niet kan voorspellen zoals een televisiebulletin, is hij toch uitgerust met een fijne gevoeligheid voor variaties in zijn omgeving:

• vochtigheid ;
• temperatuur;
• atmosferische druk;
• statische elektriciteit.

Al deze elementen veranderen vóór een storm of zware regenval en katten voel de effecten in ons lichaam lang voordat we naar de hemel kijken.

Hun vacht kan bijvoorbeeld reageren op vocht in de lucht of op statische elektriciteit, waardoor het noodzakelijker wordt om ze te verzorgen, vooral achter de oren, waar het haar fijn is. De daling van de atmosferische druk kan hen zonder duidelijke oorzaak angstig maken. Op dezelfde manier zijn hun vibrissae kleine, zeer efficiënte detectoren van veranderingen in de omgeving.

Dit zijn echter geen voorspellingen. Ze voelen gewoon de microveranderingen en reageren erop. Er is niets magisch of voorspellends grote zintuiglijke ontvankelijkheid wat soms kan samenvallen met het weer. Het is meer een reactie op het huidige moment dan een signaal. Bovendien reageren niet alle katten op dezelfde manier. Sommigen blijven onverstoorbaar, wat ons ervan weerhoudt een algemene regel te trekken. Samenvattend: hoewel uw kat kan reageren op het klimaat, kan hij de wolken niet lezen!

Ja, katten zijn gevoeliger dan wij… maar geen waarzeggers!

Wanneer een kat plotseling van houding verandert, of hij nu stopt en naar een lege hoek van de kamer staart of zonder reden wegrent, kunnen we niet anders dan ons afvragen: “Wat voelde hij dat ik niet zou hebben opgemerkt? Wat zag hij dat ik niet zag?” Door ze echter te observeren, schrijven we uiteindelijk waarzeggerij aan hen toe. Het is waar dat ze lijken te leven een wereld van onzichtbare signalenvooral dankzij de geuren waarvoor we minder gevoelig zijn, maar ook vanwege de trillingen die hun vibrissae naar hen overbrengen. Zoals we zojuist hebben gezien, veroorzaakt elke ademhaling, beweging of dof geluid een reactie.

De wetenschap herinnert ons eraan dat katten reageren op zeer reële gebeurtenissen, zelfs als ze heel discreet zijn. Hun reacties, die we niet altijd begrijpen, lijken ons raadselachtig en dit is waar onze interpretatie begint: door ze te zien reageren zonder te begrijpen waarom, we vullen de leegte met onze eigen poëtische verhalen.

Wat we als een intuïtie of een voorgevoel beschouwen, is meestal een instinctieve, zintuiglijke reactie die voor ons ligt. De kat weet niet dat het gaat regenen, hij voelt de vochtigheid in de lucht, hij verwacht geen schok, hij reageert op een trilling. Maar omdat dit ons allemaal ontgaat, zijn we geneigd te geloven dat hij ‘het weet’.

Omdat katten indruk op ons maken met hun kalmte, hun stilte, hun manier om met een mysterieuze houding de ruimte te bewonen, door niet op een verheven manier te reageren zoals honden, hebben we de indruk dat ze observeren, analyseren, anticiperen of zelfs voelen. Goud het zijn geen waarzeggers, ze nemen alleen anders waar.

Kunnen katten kanker of hypoglykemie bij hun baasjes detecteren?

Veel getuigenissen melden dat een kat geïrriteerd raakte en zijn lichaam tegen een door een tumor aangetast deel van de mens drukte, soms enkele weken vóór de diagnose. Anderen kunnen hun diabeteseigenaar voelen dat hij of zij hypoglykemie heeft, zelfs voordat hij of zij het merkt. De kat lijkt dan angstig, vertoont vreemd gedrag of maakt zelfs zijn mens wakker als er ’s nachts hypoglykemie optreedt. Als er bij honden ernstige aanwijzingen zijn die erop lijken te wijzen dat zij een bepaald vermogen hebben om dit soort pathologieën en symptomen op te sporen, onderzoek naar katten staat nog in de kinderschoenen. Zijn onafhankelijkere en discretere gedrag maakt het moeilijker om hem te bestuderen, maar als er tot nu toe niets bewezen is, is ook niets volledig uitgesloten.

Een mogelijke verklaring ligt in de verandering in de geur van het menselijk lichaam
: het is niet ongebruikelijk dat iemand tijdens hypoglykemie last krijgt van koud zweet, en bepaalde pathologieën wijzigen de chemische samenstelling van transpiratie of adem. Hoewel de reukzin van een kat minder ontwikkeld is dan die van een hond, kan hij fijne variaties detecteren die voor de menselijke neus niet waarneembaar zijn. De kat zou daarom op de verandering kunnen reageren zonder echt te begrijpen wat het betekent. Zoals vaak het geval is bij katten, is het geen magie, maar een kwestie van betekenis.

Of ze de regen nu ruiken of niet, katten zullen altijd de kunst hebben om ons te laten geloven dat ze alles weten en misschien is dat wel hun ware kracht!

Door Emma Ménébrode – Gepubliceerd op 28-01-2026