De meeste katten in opvangcentra zitten daar vanwege gedragsproblemen: waar of niet waar?

Veel mensen die op zoek zijn naar een kat durven niet door de poort van een asiel. Ze wenden zich het liefst tot een individu, hetzij via een advertentiesite, hetzij via mond-tot-mondreclame. Anderen kiezen voor een raskat van een fokker. Vaak zijn deze adoptanten daar van overtuigd Asielkatten vertonen gedragsproblemen en werden om deze reden verlaten. Dit kan inderdaad gebeuren, maar de oorzaken zijn veel diverser en complexer dan je zou denken. Ontdek waarom deze dieren, slachtoffers van omstandigheden die onafhankelijk zijn van hun karakter, door verenigingen ter adoptie worden aangeboden.

Verlatingen zeggen meer over mensen dan over katten!

Hoewel het verleidelijk is om te geloven dat een kat in de steek is gelaten omdat hij problemen veroorzaakte, is dit lang niet altijd het geval en is de realiteit in opvangcentra heel anders.

De echte redenen voor verlating zijn vooral menselijke verhalen. Het zijn niet de katten die slecht functioneren, maar vaak de mensen die ze achterlaten! Elke kat die in een vereniging arriveert, draagt ​​een verhaal met zich mee, en heel vaak spreekt het meer over menselijke omstandigheden dan over het gedrag van katten…

De meest voorkomende redenen voor uitval zijn persoonlijk of financieel.

• verandering van gezinssituatie;
• vertrek naar het buitenland;
• vermoeidheid of onvermogen om dagelijks voor het dier te zorgen;
• verhuizen naar een accommodatie waar dieren geweigerd worden (vertrek naar een bejaardentehuis, ziekenhuisopname, etc.);
• verlies van autonomie;
• allergie;
• aankomst van een baby;
• gebrek aan middelen om het dier te onderhouden;
• overlijden van de eigenaar.

Soms komen huiseigenaren in de problemen. Sommigen laten hun dier met tegenzin achter, anderen op brute wijze. De kat is simpelweg op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.

Het onrechtvaardige lot van ongewenste, vergeten of nooit geadopteerde kittens

Kom dan de ongeplande nestjes. Zonder sterilisatie kan een paar katten in slechts enkele jaren tientallen nakomelingen voortbrengen. Sommige kittens worden met verantwoordelijkheid weggegeven, andere belanden een paar weken later in opvangcentra als ze niet zomaar zonder scrupules worden gedood. De aanvankelijke onzorgvuldigheid maakt plaats voor de harde realiteit: een kat is geen decoratief object en hoewel hij klein is schattig, vergt hij een minimale investering, zowel in tijd, geld als aandacht.

Er zijn stillere verlatenhedenkatten die we tijdens een verhuizing ‘vergeten’, katachtigen die zonder identificatie ronddwalen, hoewel verplicht. Ook worden dieren verwijderd wegens verwaarlozing of mishandeling. Al deze situaties weerspiegelen meer een gebrek aan menselijke verantwoordelijkheid dan een gedragsprobleem bij de kleine katachtige.

Ten slotte zijn er katten die nooit een thuis hebben gehad, aan hun lot zijn overgelaten en tijdens het vangen zijn gevangen en vervolgens in opvangcentra zijn geplaatst in de hoop ze te socialiseren. Zij hebben geen enkele fout begaan, alleen maar collectieve onverschilligheid verantwoordelijk voor hun lot.

Wanneer het functioneren van de kat slecht wordt begrepen of de komst ervan niet is voorbereid

Veel adopties mislukken, niet vanwege het gedrag van de kat, maar omdat de familie van de kat slecht voorbereid was.

Gebrek aan kennis over het functioneren van katten leidt vaak tot ernstige gevolgen

Vaak heeft de familie die hen in de steek laat een verkeerd idee van hoe katten functioneren. Ze verwachtte een discreet, onafhankelijk dier, dat alleen miauwt om hallo te zeggen en alleen maar aan haar kattenboom krabt. Maar een kat is geen kleine robot die geprogrammeerd is om zich aan te passen aan het gezinsleven of het schema ervan. Hij is een individu, met zijn behoeften, zijn verleden, zijn angsten en zijn grenzen.

Gedragsproblemen zoals krabben, overmatig miauwen of zindelijkheidstraining zijn daar de gevolgen vaneen ongepast welkom en geen teken van slechtheid of trouweloosheid. Ze houden verband met onvervulde behoeften die angst bij het dier veroorzaken. Dit is niet het geval nooit een bevlieging of boosaardigheid. Een rommelige kat is vaak angstig, een agressieve kat kan uit angst zijn, omdat hij zich aangevallen voelt. Dit soort gedrag is vaak het gevolg vanimpulsieve adopties : cadeau, verliefd op foto, plotseling verlangen om een ​​kat te hebben. Zonder voorbereiding neemt het risico op misverstanden echter toe.

Een kat heeft zeer specifieke behoeften en de relatie wordt met respect opgebouwd

Het is aan de mens om goed geïnformeerd te zijn, niet alleen over de aard van katten in het algemeen, maar ook over het specifieke karakter van degene die ze zullen verwelkomen. Het is essentieel om transparant te zijn met het asiel of de fokker van wie u adopteert: praat over uw levensstijl, beschikbaarheid, omgeving en accommodatieconfiguratie. Al deze punten moeten niet alleen overeenkomen met de behoeften van een kat, maar ook met die, meer specifiek, van degene die een zogenaamd volledig leven in huis zal doorbrengen.

Bovendien hebben katten het volgende nodig:

• een rustige sfeer;
• routines;
• van menselijke aanwezigheid;
• een goed begrip van hun signalen.

Het zijn geen ‘honden waarmee je niet hoeft te lopen’, het zijn bovendien complexe dieren. Vaak onafhankelijk, maar niet altijd; sommige zijn gefuseerd. En zelfs als ze een bepaalde afstand tonen, zijn ze dat ook erg gehecht aan de mensen om hen heen. Gehecht en… gevoelig.

Asielen zien dat te veel katten terugkeren vanwege kloof tussen verwachtingen en werkelijkheid terwijl minimale steun soms genoeg zou zijn geweest om veel verzakingen te voorkomen.

Wat een leven in een opvanghuis niet zegt en wat adoptie onthult

Het observeren van een kat in een asiel geeft zelden een juist beeld van zijn persoonlijkheid.. Zijn gedrag weerspiegelt niet wie hij werkelijk is. Verstopt in een hoek, op de vlucht of in de verdediging, hij bevindt zich in een kleine ruimte, luidruchtig, in promiscuïteit, tegenover vreemden. Alles waar een kat niet geschikt voor is. Hij laat zichzelf dus niet van zijn beste kant zien! Een schuilplaats is een doorgangsplaats, geen thuis. Het staat daarom niet toe dat alle katten zichzelf zijn. Sommigen blijken aanhankelijk en speels zodra ze een thuis vinden. Anderen hebben tijd nodig, soms enkele weken.

Steun van de vereniging, waar mogelijk, is essentieel. Op dezelfde manier maakt een voorafgaande uitwisseling het mogelijk om te beoordelen of het profiel van de kat compatibel is met de voorgestelde omgeving. Dit is waarom het beter is kies een kat niet impulsief of op basis van zijn fysieke uiterlijkmaar begrijp uw behoeften, zorg ervoor dat u ze kunt bevredigen en accepteer uw verhaal, evenals uw tekortkomingen en mogelijke trauma’s.

Hoe zorgvuldiger het werk om relaties tot stand te brengen, des te meer onaangename verrassingen en feedback worden vermeden, die bijzonder pijnlijk en verontrustend zijn voor het dier dat nooit iets te zeggen heeft.

Een goed voorbereide adoptie is dus een goed bewaakte adoptie. Tegenwoordig bieden veel opvangcentra advies en zelfs ondersteuning na de adoptie. In deze context gedijen veel katten goed, ook al kost het soms tijd om nieuwe mensen te vertrouwen, en wie gedragen zich prima.

Het is daarom zo Het is verkeerd om te denken dat katten in opvangcentra noodzakelijkerwijs gedragsproblemen hebben. In de zeldzame gevallen waarin dit gebeurt, ligt de oorzaak vaker in de omgeving of de relatie met het gezin dan in de aard van de kat zelf.

Door Emma Ménébrode – Gepubliceerd op 13-02-2026