Chaus of moeraskat, een junglekat die kan blaffen!

Het lijkt op onze huiskatten, maar het is niet hun voorouder. De moeraskat is een discrete katachtigewaarvan de bevolking plaatselijk wordt bedreigd. Wij nodigen u uit om dit geweldige dier beter te leren kennen, dat tijdens het broedseizoen kan blaffen als een hond.

De moeraskat: de lichaamsbouw van een kleine katachtige

De moeraskat (Felis Chaus afgeleid van de wetenschappelijke naam) heeft verschillende kleine bijnamen. Het wordt ook wel “schoenen“, “jungle kat” Of “riet kat“.

Fysiek doet hij denken aan een klassieke huiskat, zij het met een iets wilder en imposanter uiterlijk. Hij heeft een dunne kop, met bovenaan grote driehoekige oren die eindigen in een kleine haarborstel, zoals de lynx (maar discreter). Zijn staart is vrij kort.

De vacht is soms gevlekt en neigt naar blond, rood of grijs, met een lichtere buik en keel. Soms heeft hij strepen op zijn poten en op het puntje van zijn staart (in de vorm van donkerdere ringen). Er zijn ook zwarte of albino-individuen. Deze katachtige kan tussen de 70 cm en meer dan 1 meter 20 lang zijn, inclusief de staart, en een gewicht tussen de 3 en 15 kilo. Het uiterlijk kan inderdaad variëren afhankelijk van de verschillende ondersoorten en het gebied waarin het evolueert. Het mannetje is ook imposanter dan het vrouwtje.

De leefgewoonten van dit dier

De moeraskat komt voor in China, maar ook in veel landen in Zuid- en Zuidoost-Azië: Laos, Thailand, India, Pakistan, Iran, Afghanistan, Vietnam, Cambodja, Birma, Bangladesh en zelfs Sri Lanka. Het wordt ook gevonden in het Midden-Oosten, vooral in Egypte. Zoals we hebben gezegd, variëren de ondersoorten afhankelijk van de geografische gebieden, aangezien er negen verschillende zijn.

Zoals de naam al doet vermoeden, heeft de moeraskat een voorliefde voor wetlandsgenietend van het leven in moerassen en moerassen. Maar het kan ook voorkomen in weilanden, bossen, savannes, landbouwgebieden, woestijnen en zelfs bergen. Het kan zelfs in de buurt van mensen evolueren.

Net als zijn katachtige neven, de moeraskat is een vleeseterdat zich voornamelijk voedt met kleine prooien en dierlijke eiwitten nodig heeft: knaagdieren, vogels, insecten, jonge wilde varkens, slangen, enz. Maar het is een zeer flexibel dier, dat opportunistisch kan zijn wat zijn dieet betreft: het zal daarom variëren afhankelijk van de beschikbare middelen. Het kan bijvoorbeeld veevogels aanvallen, zoals kippen of eenden. Maar deze katachtige zal ook een paar vruchten van bomen en struiken niet negeren. Deze kat is een goede klimmer, die vooral de bijzonderheid heeft weet hoe je moet zwemmenwaardoor hij zijn voedsel ook in water kan vinden (vissen, amfibieën, enz.). Het zou dus meer dan 1 kilometer kunnen afleggen. Zoals alle katachtigen is hij ook een goede hardloper, die bij pieksnelheden meer dan 30 km/u kan halen, waardoor zijn prooi weinig kans maakt.

Deze kat heeft over het algemeen nachtelijke levensstijlgewoonten en jaagt meestal in de schemering. Maar hij kan ook overdag actief zijn.

Voortplanting bij de moeraskat

Deze katachtige is een solitair dier, hoewel het soms mogelijk is om kleine groepen te observeren, vooral tijdens het broedseizoen. Het is tijdens deze periode dat hij zijn stem kan laten horen soort verbazingwekkende schorsdie eigenlijk lijkt op die van een hond. Maar dit specifieke geluid is gereserveerd voor het vinden van partners. Wanneer hij zich in gevaar voelt, kan deze kat ook een soort gebrul maken.

In tegenstelling tot andere katachtigen, die de moeder voor alles laten zorgen, lijkt het mannetje hier behoorlijk beschermend tegenover zijn jongen. Dit gedrag wordt waargenomen in gevangenschap, maar het is onduidelijk of het ook wijdverbreid is in het wild.

Seksuele volwassenheid wordt bereikt rond de leeftijd van 1 jaar. De draagtijd duurt ongeveer zestig dagen en het vrouwtje baart drie of vier jongen, soms meer. Er is meestal slechts één nestje per jaar. Kittens worden doof en blind geboren, volledig afhankelijk van hun moeder. Het spenen gebeurt rond de 3 maanden, maar de kleintjes worden pas na 9 maanden zelfstandig.

Bedreigingen voor moeraskattenpopulaties

De moeraskat heeft een levensverwachting van meer dan 10 jaar. Maar het is onderworpen aan veel bedreigingenondanks zijn grote aanpassingsvermogen. Sommige ondersoorten zijn meer bedreigd dan andere. Dit is de reden waarom sommige landen ervoor hebben gekozen de jacht en handel in deze gebieden te verbieden, ondanks de afnemende bevolkingsaantallen.

Qua roofdieren kan hij het doelwit zijn van grote katten zoals tijgers, luipaarden of panters, maar ook van grote slangen of krokodillen.

Maar menselijke activiteiten hebben ook invloed op het voortbestaan ​​ervan. Ontbossing, het verdwijnen van wetlands en het gebruik van chemicaliën verkleinen het grondgebied en de hoeveelheid beschikbaar voedsel. Hij is ook het slachtoffer van vallen, vergiftiging en stroperij vanwege zijn vacht.

De chausie: een hybride ras ontstaan ​​uit een kruising met de moeraskat

Er wordt gezegd dat de moeraskat in de oud-Egyptische tijd getemd werd, maar het blijft een wild dier.

In de jaren zestig werden er echter kruisingen gemaakt tussen de moeraskat en huiskatten. Deze hybriden zijn controversieel, omdat ze sterke wilde instincten hebben behouden. Ze zijn daarom veel minder aangepast aan gevangenschap. Wat hun behoeften betreft, zullen ze veel ruimte en stimulatie nodig hebben. Ze kunnen ook meer ontwikkelde markeringssignalen vertonen (krabben, urinemarkering, enz.). Eigenaars die zich tot deze katten wenden, kunnen daarom snel overweldigd raken en niet weten hoe ze ermee om moeten gaan. Bovenal oefenen deze katten een nog grotere druk uit op de biodiversiteit, omdat ze geweldige jagers zijn op kleine dieren.

Goede zwemmer, kan blaffen, houdt van fruit… De moeraskat is dan ook een verbazingwekkende katachtige. Zijn rol is essentieel in de ecosystemen van zijn omgeving.

Door Marion Mesbah – Gepubliceerd op 02/02/2026