De Tsjechoslowaakse Wolfhond is erg indrukwekkend, omdat het echt het uiterlijk heeft van een wilde wolf. Het is echter inderdaad een hondenras… gedomesticeerd! Het behoort tot groep 1 van de herders- en veehonden volgens de Fédération Cynologique Internationale. Sommige mensen zijn echter bang voor hem vanwege zijn uiterlijk en denken dat hij slecht is. Anderen zijn van mening dat hij ‘op de harde manier’ moet worden opgeleid om zich aan te passen aan de mensenwereld, een idee dat soms door bepaalde fokkers wordt overgebracht. Ontdekken 4 vooroordelen over de majestueuze Tsjechoslowaakse Wolfhond en laten we de waarheid van de onwaarheid onderscheiden.
1. Er wordt gezegd dat de Tsjechoslowaakse Wolfhond een gemene hond is
Nep !
De Tsjechische Wolfhond lijkt zoveel op een wolf dat hij bij mensen die hem niet kennen een instinctieve en voorouderlijke angst opwekt, de angst voor de wolf. Ze dragen al hun angsten op hem over, vooral als ze hem in het wild tegenkomen. Het moet gezegd worden dat hij met zijn formaat (tussen 60 en 65 cm bij de schoft) en zijn zeldzaamheid zeker voor een verrassing zal zorgen! Sommige mensen reageren dan disproportioneel, defensief en kunnen zelfs volledig ongerechtvaardigde gewelddaden plegen. Maar dat is het ook een spiegeldiernet als zijn meesters: als ze kalm zijn, is hij sereen. Als ze gespannen of nerveus zijn, zal hun hond waarschijnlijk ook reactiever zijn.
Bovendien doet de naam “Wolfhond” hem niet echt goed, gezien alle mythologie die we associëren met dit wilde dier.
Zoals bij alle rassen hangt het karakter van de Tsjechoslowaakse Wolfhond af van:
- zijn omgeving;
- zijn meesters;
- zijn opleiding;
- zijn socialisatie;
- zijn verleden.
Hij is niet kwaadaardiger dan wie dan ook, maar misschien wel indrukwekkender.
2.Tsjechische Wolfhonden moeten op de harde manier worden getraind
Nep !
Nog een mythe die verband houdt met de wolf als een wild dier met een te groot roofzuchtig instinct! Sommige mensen denken dat je, om zo’n dier te kanaliseren, dominant, standvastig en zelfs ronduit hard moet zijn. In de naam Chien Loup zit echter wel degelijk het woord ‘hond’. En we weten nu dat bestraffende methoden weinig langetermijneffecten hebben op onze hondengenoten, behalve dat ze gestrest raken en minder in staat zijn om met onderscheidingsvermogen te gehoorzamen. De Tsjechoslowaakse Wolfhond is dat niet geen dier om te onderwerpen, maar om te begrijpen. Hij is intelligent en gevoelig: als je brutaal tegen hem bent, denkt hij dat relaties worden opgebouwd door confrontatie. Hierdoor ontstaat spanning, zelfs verdedigings- of vluchtgedrag. Omgekeerd zal een hond die is grootgebracht in vertrouwen, zachtheid en consistentie een uitstekende samenwerking ontwikkelen.
Onderwijs ‘op de harde manier’ komt vaak neer op:
- negeer kalmerende signalen;
- straffen zonder uitleg;
- een steriel machtsevenwicht tot stand brengen;
- chronische stress veroorzaken bij honden.
Wat vooral nodig is, is gezond verstand : een eerlijk, samenhangend en respectvol kader voorstellen. De hond begrijpt het heel goed als je rustig maar vastberaden bent. Een relatie gebaseerd op respect werkt beter en duurt veel langer!
3. Deze hond heeft het gedrag van een wolf behouden met zeer uitgesproken instincten
Waar en onwaar !
Dit vooroordeel is gebaseerd op een slecht begrepen waarheid. De Tsjechische Wolfhond is dat inderdaad uit een kruising tussen een Karpatische wolf en de Duitse herder in de jaren vijftig. Het heeft daarom, genetisch gezien, een klein deel van de lupinegenen. Dat betekent echter niet dat hij wild is. Het is geen tamme wolf, het is een gedomesticeerde hond, die afstamt van generaties selectie. Hij leeft met mensen, leert met hen en past zich aan de menselijke omgeving aan op voorwaarde dat hun behoeften gerespecteerd worden.
Het wordt soms beschuldigd van onvoorspelbaar gedrag of gevaarlijke instincten, met name het roofzuchtige instinct. Ook hier moet dit worden gekwalificeerd. De meeste honden, ongeacht het ras, hebben een min of meer uitgesproken jachtinstinct. Wat dan het verschil maakt is leren en de omgeving. Als de laatste rijk is, lange en gevarieerde wandelingen maakt en het dier al op jonge leeftijd baat heeft bij een uitstekende socialisatie, zal het zijn instincten weten te kanaliseren.
Sommigen adviseren sterilisatie als preventieve maatregel, maar dit is geen wonderoplossing. De meeste problemen die we tegenkomen komen voort uit:
- onvoldoende wandelingen;
- een hond die te geïsoleerd is;
- een slecht gesocialiseerde puppy;
- onvoldoende gestimuleerde fysieke en mentale vermogens.
Op dezelfde manier creëert de gedachte dat deze hond problemen zal tegenkomen, deze al in uw hoofd en trekt u ze vervolgens aan. Door bang te zijn voor ‘wild’ gedrag lopen we het risico een gespannen houding aan te nemen, die precies kan veroorzaken waar we bang voor waren.
Deze hond is net als de anderen, met specifieke kenmerken en behoeften waarop te reageren.
4. Deze hond gromt gemakkelijk
Dat is waar, maar het is niet altijd een teken van agressie !
De Tsjechische Wolfhond is expressief: hij gromt, kreunt, sist, protesteert, en dit kan gemakkelijk verkeerd worden geïnterpreteerd, vooral door degenen die niet bekend zijn met het ras. Zijn grommen wordt vaak opgevat als een teken van agressie, terwijl dat vaak het geval is een manier van communiceren.
Het is belangrijk om te begrijpen dat deze hond niet gromt om te dreigen, maar om ongemak, emotie, een eis of zelfs een speelse gemoedstoestand uit te drukken. Als hij bijvoorbeeld genoeg heeft van knuffelen of wil kalmeren, kan hij dit laten weten door te grommen zonder agressief te worden. Op dezelfde manier kan hij “kreunen” als hij opgewonden, gefrustreerd is of ergens op wacht, wat hem nog geen “reactieve” hond maakt, in de problematische zin van het woord.
In ieder geval is dat zo een gevoelige hondwat betekent dat hij veranderingen in sfeer, spanningen of situaties die voor hem abnormaal zijn, nauwkeurig waarneemt. Hij kan dan krachtig reageren, niet uit agressie, maar uit gevoeligheid. Een geluid dat hij nog niet eerder is tegengekomen, een persoon met bijzonder abrupt gedrag of een ongemakkelijk gebaar kunnen hem doen grommen of even gespannen maken.
Het voornaamste probleem is dat wij:
- verwart grommen met gevaar;
- schrijft hem slechte bedoelingen toe;
- dramatiseert wat voor anderen als banaal wordt ervaren;
- vergeet dat elke hond kan reageren, maar het is moeilijker om hem te vergeven.
Iedere hond heeft het recht om zich te uiten. Je moet leren zijn signalen te decoderen, zijn grenzen te respecteren en zijn reacties niet te overinterpreteren. Het is een Levendige en communicatieve hond
die gehoord en begrepen moet worden. Wanneer dit het geval is, wordt hij een metgezel met een grote emotionele rijkdom, vooral omdat hij weet hoe hij moet uiten wat hij voelt.
Noch wolf, noch mythe, de Tsjechische Wolfhond is een hond op zichzelf, veeleisend misschien, maar heel begrijpelijk in zijn emoties voor degenen die hebben geleerd ernaar te luisteren.
Door Emma Ménébrode – Gepubliceerd op 01/02/2026


Misschien ben je geïnteresseerd:
4 vooroordelen over de Tsjechoslowaakse Wolfhond: mythen, realiteiten en vooropgezette ideeën!
10 alledaagse voorwerpen die echt gevaarlijk zijn voor uw kat!
6 vooroordelen over de Siberiër: mythen, realiteiten en vooropgezette ideeën!
Wat is de levensverwachting van de teckel? Hoe lang leeft hij?
De kat kan zich laten sterven uit liefde voor zijn overleden baasje: info of desinformatie?
Katten kunnen de toekomst voorspellen (aardbevingen, regen, mooi weer, etc.): info of verkeerde informatie?
Hoeveel chocolade is dodelijk voor honden?
Zijn er rode Birmese honden, aangezien de rode kleur van een kat te wijten is aan een gen?